Belbin, Leary en de facilitators

Facilitator, uitgesproken op z’n Engels: het woord dingt wat mij betreft mee naar de bokaal voor het lelijkste woord van 2011. Er zijn dan ook niet veel mensen die het op hun visitekaartje hebben staan. Maar er zijn wel verschrikkelijk veel mensen die op zijn minst een deel van hun werktijd facilitator zijn. Teamleiders, leerkrachten, trainers, coaches, veranderaars, coördinatoren: al die mensen werken op een of andere manier met groepen en proberen in goede harmonie een doel te bereiken. De groep doet het werk – als het goed is – en de facilitator, tja, die  faciliteert. Maakt mogelijk, helpt tot stand komen, stuurt een beetje bij, brengt de gemoederen tot bedaren of juist in beweging. Mooi en belangrijk werk dus: jammer dat er zo’n lelijk woord voor bedacht is.

Afgelopen vrijdag was het jaarcongres van de IAF Benelux, de International Association of Facilitators. Een congrescentrum vol facilitators (die dus eigenlijk teamleiders, leerkrachten, trainers, coaches, veranderaars, coördinatoren… enzovoort zijn) die met elkaar op verkenningstocht gingen naar nieuwe effectieve manieren om groepsprocessen te begeleiden. Er was een rijk aanbod, van Aards tot Zweverig, te bewonderen op de congressite.

Tineke van Kooten en ik mochten er de workshop Faciliteren met Belbin en Leary verzorgen. Heel spannend om voor deze doelgroep te werken. Iedereen weet al behoorlijk veel van het werken met groepen, de kwaliteit van je workshop ligt echt onder een vergrootglas…

Dank aan de moedige spelers!

Ontwerp: Tom Sprunk

Onze opzet was ‘inductief’. Meteen bij de deur arresteerden we deelnemers voor een rol in ons rollenspel en we zetten hen aan de vergadertafel. De belangrijkste rol was voor de extern ingehuurde facilitator. Hij mocht dit managementteam begeleiden naar een beslissing over de vraag: ‘Gaan wij met flexplekken werken?’ Deze vraag was ‘de olifant’ waar ieder zo het zijne van dacht. De observanten zochten de teamrol van de spelers. Dat lukte heel goed.

In de tweede gespreksronde ging het – gelukkig – knetteren tussen de deelnemers zodat wij de Roos van Leary erbij konden pakken. De observanten en de spelers zagen dat de Zorgdrager in de aanvallende positie bleef hangen. Voorzitter, wat doe je daarmee?

We verklappen niet hoe het afliep, maar de combi Belbin en Leary bood een bevredigende oplossing.

Deelnemers willen ermee verder

We hadden ons dus geen zorgen hoeven maken: het was een groot succes. Het spel ging goed, de observanten waren scherp, en alle deelnemers gaven achteraf aan dat ze hier echt iets aan hadden en er graag mee aan de gang wilden gaan. We kwamen met (nog) meer energie de zaal uit dan we erin gingen en we hebben nu al heel veel zin in Belbin en Leary voor Women on the Web op 12 november aanstaande.

Wil je meer weten over de workshop op 12 november of over de combinatie Belbin en Leary? We geven ook graag een incompany workshop waarbij je team zijn eigen olifant mag meebrengen.

Zo Belbinnen wij met Leary

Op 23 september geven Tineke van Kooten en ik een workshop over ‘Belbinnen met Leary’ voor facilitators. Ik maakte al eerder reclame voor dit optreden op de conferentie Faciliteren als 2e beroep. Afgelopen donderdag kwam Marc van Seters met ons een promofilmpje maken. Bedenken, oefenen, opnemen, allemaal één groot feest, mede dankzij Marc die ons met enthousiaste professionaliteit de ene take na de andere liet spelen.

Als deelnemers dit zien, gaan ze misschien al om 8 uur voor de deur liggen, moeten we verhuizen naar de grootste zaal, deelnemers naar buiten duwen…

Nu nog even waarmaken.

Webdesign leren op afstand

In april was ik op de MoodleMoot in Londen. Voelde me een beetje verweesd tussen alle Engelsen. Gelukkig ontmoette ik een ander ‘Dutch speaking person’, namelijk Koen Nys die als docent en Moodlebeheerder werkt bij het Centrum voor Volwassenenonderwijs in Heusden-Zolder.

Koen stuurde mij een reportage die over zijn club gemaakt is door TV Limburg. Het is grappig om te zien hoe de docent met alleen zijn Linux-pinguïn als gezelschap een webclass geeft vanuit Heusden aan zijn studenten webdesign. De student zit in Genk in zijn slaapkamer achter zijn burootje. ‘Alberto, jij hebt je handje opgestoken. Zeg het eens…’

Conclusie van de reportage: het is voor iedereen wennen en niet altijd koek en ei, want:

  • Technische problemen zijn nooit uit te sluiten
  • Sociaal contact vervalt voor een stuk
  • Docent verliest een deel van zijn controle

Jammer dat de voordelen niet wat meer belicht worden in deze sympathieke repo. Je hoort alleen een docent zeggen: ‘We kunnen niet anders. De studenten verwachten het…’